| Het Instituut Contextuele Benadering (ICB)
De contextuele benadering
De contextuele benadering is ontwikkeld door Prof. dr. Ivan Boszormenyi-Nagy, een hongaars-amerikaans psychiater die in de vijftiger jaren naar Amerika emigreerde. Zijn belangrijkste bijdrage aan de hulpverlening is de dimensie van de relationele ethiek. Naast de dimensie van de feiten, de psychologie en de (systemische) interacties, achtte Nagy deze dimensie van (dominant) belang voor de het functioneren van mensen in relaties. Relationele ethiek heeft te maken met dat wat mensen verbindt op basis van wat binnen (familiale) relaties is ontvangen of nog wordt verwacht, wat er aan recht of onrecht is (geweest) en hoe verantwoordelijkheid wordt gedragen. Nagy heeft het begrip loyaliteit in verband gebracht met deze relationele ethiek en ziet het als een bepalende dynamiek in relaties. Vanaf de introductie rond 1967, heeft de Contextuele Benadering in Nederland een goede voedingsbodem gevonden. Denken vanuit verbondenheid en verantwoordelijkheid past blijkbaar bij de Nederlandse samenleving en bij de Nederlandse mens. Toch heeft het nog tot ongeveer 1990 geduurd voordat deze benadering meer bekendheid ging genieten en breed uitwaaierde over diverse werkvelden van de hulpverlening. Inmiddels komen we dit sympathieke gedachtegoed tegen in werkvelden als hulpverlening, jeugdzorg, onderwijs, pastoraat en management. | | | Het Instituut Contextuele Benadering
De Christelijke Hogeschool Ede heeft het contextuele denken ongeveer 15 jaar geleden omarmd als een waardevol gedachtegoed dat niet alleen goed aansluit bij haar christelijke identiteit, maar tevens en vooral van grote waarde is voor hulpverlening en derhalve ook voor de scholing van hulpverleners en andere agogisch werkers. Al deze ontwikkelingen hebben in 2009 geleid tot de oprichting van het Instituut Contextuele Benadering. Met dit instituut wil de CHE een bijdrage leveren aan de opleiding, onderzoek en ontwikkeling van het contextuele denken. | | | |  | Opleiding | | | Het ICB wil het contextuele gedachtengoed van invloed laten zijn op diverse werkvelden. Daarom kent het ICB een groot aantal opleidingsmogelijkheden. Dat aanbod wordt ieder jaar vernieuwd en uitgebreid. Accreditatie van haar opleidingen is voor het ICB een belangrijke weg om daarmee de positie van de Contextuele Benadering te versterken. Een belangrijke mijlpaal in dat streven is de accreditatie van de eerste Master Contextuele Hulpverlening. | | | | | Onderzoek | | | Om de Contextuele Benadering een toonaangevende rol te kunnen laten spelen in hulpverlening, pastoraat, onderwijs, etc. doet het ICB onderzoek naar, of werkt mee aan onderzoek naar dit gedachtengoed en de werkzaamheid van methoden en processen die op dit denken zijn gebaseerd. Daartoe werkt het ICB nauw samen met het Lectoraat Jeugd en Gezin van de CHE. Maar uiteraard wordt evengoed samenwerking gezocht met andere Hogescholen, Universiteiten en relevante organisaties en instellingen. | | | | | Ontwikkeling | | | De grondlegger van de Contextuele Benadering, Ivan Boszormenyi-Nagy, heeft een waardevol grondpatroon en een betekenisvol kader aangereikt vanwaaruit het contextuele denken verder ontwikkeld zou moeten worden. Het ICB wil hierin een rol van betekenis spelen. Ze wil aanzetten geven tot methodiekontwikkeling binnen de wereld van de hulpverlening en pastoraat. Maar ook wil ze de toepassing van de contextuele benadering verbreden naar werkvelden als management, personeelswerk, onderwijs, coaching, etc. Ook daarbij zal nauw samengewerkt worden met het eerder genoemde Lectoraat Jeugd en Gezin. | | | | | | | | | | | | | | | | | |  | | |
| | | | |
